Arşiv
Ara

Bu bölümde sistem içerisindeki makaleler arasında arama yapabilirsiniz.

Dergi Kimliği

Online ISSN
1305-3132

Kuruluş
1993

Editor-in-Chief
​Cihat Şen, ​Nicola Volpe

Editors
Daniel Rolnik, Mar Gil, Murat Yayla, Oluş Api

Kliniğimizdeki perinatal mortalite oranlarının değerlendirilmesi

Melahat Dönmez Kesim, İ. Karlık, A. Yalçın, K. Çalışkan

Künye

Kliniğimizdeki perinatal mortalite oranlarının değerlendirilmesi . Perinatoloji Dergisi 1996;4(2):88-93

Yazar Bilgileri

Melahat Dönmez Kesim,
İ. Karlık,
A. Yalçın,
K. Çalışkan

  1. Şifli Etfal Hastanesi, 3. Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği, İSTANBUL
Yayın Geçmişi
Çıkar Çakışması

Çıkar çakışması bulunmadığı belirtilmiştir.

Amaç
Kliniğimizdeki perinatal mortalike oranlarını saptamayı ve nedenlerini araştırmayı amaç edindik.
Yöntem
Kliniğimizde son 5 yılda gerçekleşen 10207 doğum içersindeki toplam 455 perinatal ölüm olgusu retrospektif olarak incelendi. Yirminci gebelik haftası ile bebeğin yeni doğan kliniğinden taburcu olması arasında geçen sürede ölen bebekler perinatal mortalite kapsamına alındı. 
Bulgular
Ölü doğum oranı ‰ 25,77, travayda ölüm oranı ‰ 0.40, neonatal ölüm hızı ‰ 18,91, perinatal mortalite hızı ‰ 44.58 ve düzeltilmiş perinatal mortalite oranı ise ‰ 40.07 olarak saptandı. Ölü doğumların 86'sında (%32.70) şiddetli preeklampsi ölüm nedeni idi (p<0.05) ve ayrıca 91 olguda (%34.60) ölüm nedeni belirlenemedi. Neonatal ölümlerin 15'inde (%61.17) prematürite+respiratuar distres sendromu ölüm nedeni olarak belirlendi (P<0.05).
Sonuç
Preeklampsi ve prematürite perinatal ölüm oranlarını etkileyen başlıca iki faktör olarak dikkat çekmektedir. Preeklampsiden korunma ve riskli gebeliklerin antenatal takiplerinin düzenli yapılması prematür doğumları önleyecek ve perinatal mortalite oranlarını düşürecektir.
Anahtar Kelimeler

Ölü doğum oranları, neonatal mortalite oranı, perinatal mortalite oranı

Giriş
Bir ülkenin perinatal mortalite oranının (PMO) düşüklüğü, o ülkenin gelişmişliğini yansıtmaktadır (1). Perinatal ölümlerin ve nedenlerinin kesin olarak belirlenebilmesi iyi bir organizasyonu gerektirir. Ölü doğumların yaklaşık yarısında ölüm nedeni klinik olarak belirlenememektedir (2), (3). Ölüm kayıtları düzenli tutulmalı ve nedenler mümkün olduğunca otopsi ile saptanmalıdır (2).
Kliniğimizin ölü doğum, perinatal ölümlerle ilgili epidemiyolojik bilgilerini araştırmayı amaçladık.
Yöntem
Şişli Etfal Hastanesi 3. Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde, 19911995 yılları arasında 10207 doğum gerçekleştirildi ve doğumların perinatal ölüm saptanan 455'i çalışma kapsamına alındı. Yirmi haftadan büyük ölü doğanlar, travayda ölenler ile Yenidoğan Kliniğinde ölenler retrospektif olarak incelendi.
Ölü doğum oranı (ÖDO), travayda ölüm oranı (TÖO), neonatal ölüm oranı (NÖO), erken neonatal ölüm oranı (ENÖO), geç neonatal ölüm oranı (GNÖO) ve PMO hesaplandı. Doğum sonrası ilk 06 günde ölenler ENÖ, 727 günler arasında ölenler GNÖ kapsamına alındı. Ayrıca, anomalili bebek oranı (AO) ve değiştirilmiş perinatal mortalite oranları (DPMO) belirlendi.
Aşağıdaki formüller kullanılarak hesaplamalar yapıldı.
            1000 x ÖD sayısı toplam
            -----------------------------------
ODO =yenidoğan sayısı

            1000xNÖ sayısı
NÖO =-------------------------------
           Canlı yenidoğan sayısı

           1000 x Anomalili bebk sayısı
AO =---------------------------------------------------
         Toplam yenidoğan sayısı

           1000 x TÖ sayısı
TÖO=-------------------------------
          Toplam yenidoğan sayısı (9940)

             1000xENÖ sayısı
ENÖO = -----------------------------
             Canlı yenidoğan sayısı


         1000 xPerinatal ölüm sayısı
PMO =-------------------------------------------
          Toplam yenidoğan sayısı


    DPMO=PMO-AO

(Toplam 10097 gebede 10207 doğum gerçekleştirildi. Olgularımızın 104'ü ikiz, 3'ü üçüz idi).
Her ölü doğan, perinatal ölen'e otopsi yapılamaması ve yapılanlarında kayıtlardan doğru olarak belirlenmesinin güçlüğü nedeni ile ölüm nedenleri klinik tanı ile belirlendi. Ölüm nedenlerinin çok çeşitli olabilmesi, birkaç faktörün aynı olguda birlikte bulunabilmesi nedeni ile bulguların daha iyi anlaşılabilmesi ve standardize edilebilmesi için ölüm nedenleri belirli gruplar altında toplandı. Genişletilmiş WIGGLESWORTH sınıflaması kullanıldı.

WIGGLESWORTH SINIFLAMASI
1. Fötal anomali (ciddi veya öldürücü)
2. Açıklanamayan antepartum fötal ölüm
3. İntrapartum asfiksi, anoksi ve travma ile ölüm
4. İmmatürite, prematürite (sadece canlı doğanlar)
5. İnfeksiyon
6. Diğer spesifik nedenler
7. Kaza ya da intrapartum olmayan travma
8. Nedeni bilinmeyen ani yenidoğan ölümü
9. Sınıflandırılamayanlar
Olgularımızın değerlendirilmesinde istatistiksel olarak c2 testi kullanıldı.
Bulgular
Çalışmamızda 455 perinatal ölüm olgusu incelendi. Olguların yaşları 1643 arasında olup ortalama yaş 24.99 idi. Olgularımız incelendiğinde ÖDO ‰25.77, TÖO‰0.40, NÖO ‰l8.91, ENÖO ‰17.30, PMO ‰40.58, AO ‰4.70, DPMO ‰39.88 olarak bulundu.
Ölü doğumların ölüm nedenlerinin yıllara göre dağılımı Tablo l'de görülmektedir. Tüm olguların % 16.35'i (43 olgu) dekolman plasenta, %13.69'u (36 olgu) IUGR, % 8.75'i (23 olgu) şiddetli preeklamptik idi. Dekolman olgularının 38'inde, IUGR olgularının 25'inde preeklampsi vardı. Böylece olgularımızın 86'sının preeklamptik olduğu tespit edildi (p<0.05). Preeklampsinin yıllara göre dağılımında anlamlı bir fark bulunamadı (p>0.05). Fötal anomaliler % 11.41 oranı ile (30 olgu) ikinci sırada yer aldı. Fötal anomali olgularında 1993 yılında belirgin bir artış görülmektedir (p<0.05). Ölü doğum nedenleri arasında % 34.60 (91 olgu ile) en yüksek oranı nedeni belirlenemeyenler grubu oluşturmakta idi. Travayda ölüm olgularında omuz distozisi % 50 oranında saptandı (Tablo 2).
Toplam 188 neonatal ölümün yıllara göre dağılımında istatistiksel bir fark bulunamadı (p>0.05). Tablo 3'te prematürite ve buna bağlı respiratuar distres neonatal ölüm nedenleri arasında % 61.17 oranı ile ilk sırada yer aldı (p<0.05). Prematüritenin yıllara göre dağılımında istatistiksel bir anlamlılık bulunamadı (p>0.05).
Yıllar gözönüne alındığında 1993 yılında PMO ‰ 11.66 (119 olgu) ile en yüksek oranı teşkil ediyordu (Tablo 4) ve istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Tüm olguların gebelik haftalarına ve PMO'larına göre dağılımı Tablo 5'te verildi. Tablo incelendiğinde 2829 ve 3842 haftalar arasındaki gebeliklerde PMO sırası ile ‰ 7.25, ‰ 7.35 olarak en yüksek bulundu ve istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05).
Tablo 6'da görüldüğü gibi neonatal ölümlerin 172'si '172/188) ENÖ, 16'sı (16/188) GNÖ ve ENÖ'ler içinde 151 olgu (151/172) prematür idi (p<0.05). "Ölüm nedeni açıklanamayan" grupta 2500 gr. altında 74 olgu (74/455), 2500 gr. ve üstünde 17 olgu (17/ 455) tespit edildi (p<0.05).
Doğum ağırlığı dikkate alınarak hesaplanan PMO'lar Tablo 7'de gösterildi. Travayda ölenlerin hepsi 3000 gr'ın üzerinde (p<0.05); ölü doğanlar, erken neonatal ölenler ve geç neonatal ölenlerde doğum ağırlığı genellikle 2500 gr'ın altında idi (p<0.05). En yüksek ENMO ve PMO 10001499 gr. arasında saptandı ve ağırlık arttıkça ENMO ve PMO'nun azaldığı belirlendi (p<0.05).
Perinatal ölüm olgularımızın 283'ü (62.20) spontan vajinal doğum, 68'i (% 14.94) müdahaleli vajinal doğum, 104'ü (% 22.86) sezaryen ile doğurtuldu. Ölü doğanların 170'i (170/263) spontan vajinal doğum ile doğurtuldu (p<0.05). Travayda ölen 4 olgunun hepsi müdahaleli vajinal doğum ile doğurtuldu. Neonatal ölenlerin 113'ü (113/188) spontan vajinal doğum ile doğurtuldu (p<0.05). İlk bir saatte ölen 46 (46/188), 124 saatte ölen 65 (65/188), 26 günde ölen 6l (61/ 188), 7 gün ve üzerinde ölen 16 /16/188) neonatal ölüm olgusu saptandı. Erken neonatal ölümlerin geç neonatal ölümlere göre anlamlı olarak yüksek olduğu (p<0.05), erken neonatal ölümlerin kendi aralarında dnda istatistiksel anlamlı bir fark bulunmadığı belirlendi (p>0.05).
Tartışma
Ülkemizde PMO ‰43.22 olarak bildirilirken (4) Avrupa ülkelerinde PMO'lar ‰7.3 ile 16.5 arasında değişmektedir. Bazı geri kalmış ülkelerde PMO ‰58.6'ya kadar yükselmektedir. (Tablo 9). Amerika ve İtalya'da yüzbin doğumda sırası ile 7.8 ile 10 olan maternal mortalite oranları Türkiye'de yüzbin doğumda 134'e kadar düşürülebilmiştir (5).Günümüzde binde ile ifade edilen perinatal mortalite yüzbinlerle ifade edilen maternal mortaliteye göre hala yüksek seyretmektedir. Antenatal bakım, intrapartum yönetim ve neonatoloji konusundaki teknik ve bilgi birikimindeki gelişmeler PMO'ları en az %50 düşürecektir (1). Ülkelere ait PMO'lar incelendiğinde, daha çok yüksek riskli gebenin konsultan olan merkezi hastaneye başvurması nedeni ile ülkelerin genel hastanelerdeki PMO'larının konsultan hastanelere göre daha düşük olduğu bildirilmektedir (6). Tablo 9'da bazı dünya ülkeleri ve ülkemiz bazı bölgelerindeki PMO, ÖDO ve EMMO'lar verilmiştir. Kliniğimizdeki PMO ‰44.58 bulundu. Gelişmekte olan ülkelerin PMO'ları ve ülkemizde yayınlanan bazı bölgelerin PMO'ları arasında benzerlik olduğu görülmektedir.
PMO'lar istatistiksel değerler olup, ölümlerin nedenleri ve önlenebilirlikleri hakkında bilgi vermezler. Ölüm nedenleri sınıflaması Wigglesworth'a göre basit ve uygulanabilir olmalı, ölüm nedenlerini net olarak ortaya koyabilmeli ve PMO'yu azaltıcı tedbirlerin alınmasında yol gösterici olmalıdır (7,8). Sibai (9) perinatal mortalitenin büyük bir çoğunluğunun preeklampsi, plasenta dekolması ve prematüriteye bağlı olduğunu ifade etmiş ve PMO'yu %11.8, Arias (10) %22, Kameswaran (11) ‰57, Grio (12) ‰54 olarak bulmuşlardır. Şiddetli preeklampsi olgularında PMAO ‰118375 arasında olup, ülkemizde ise ‰152836 arasındadır (13). Preeklamptik gebelerdeki PMO Zeynep Kamil Hastanesi'nde (14) ‰119.4 (83/695), Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde (15) ‰231 (20/94) olarak verilmektedir. Bir başka çalışmada, perinatal ölümlerin %36.8'i ölü doğum, %31.6'sı intrapartum asfiksi, %15.8'i konjenital anomali olarak bildirilmektedir (16).
Perinatal mortalitede en önemli pay ölü doğumlarındır (Tablo 9). Ölü doğumların ölüm nedenleri içinde ilk sırayı preeklampsi ve dekolman plasenta almakta, bunu konjenital anomaliler takip etmektedir (2,17,18). Majör anomaliler ölü doğumların %7.21'inde görülür (2,19). Ölü doğumların 2/3'ünde anomali olduğuna dair yayınlarda vardır (20). Ultrasonografi ile anensefali, meningosel, hidrosefali, gastroşizis, hidronefroz, konjenital kalp hastalıkları gibi majör fötal anomalilerin tespiti PMO'yu azaltabilir (19) Anomalili olgularda otopsi ve kromozom çalışmaları yapılması hastalık tekrarlama riskini belirlemede ve sonraki gebeliklerin takibinde son derece önemlidir (4,8). Çeşitli çalışmalarda, ölü doğumların %34.4%78.3'ünde ölüm nedeni izah edilememektedir (2,3). Kliniğimiz perinatal ölümlerinin %57.80'ini (263/455) ölü doğumlar kapsıyordu. Ölü doğumların içinde %32.70 oranı (86/263) ile preeklampsi birinci sırada, %11.41 oranı (30/263) ile anomaliler ikinci sırada yer alıyordu ve "nedeni belirlenemeyen" olguların %34.60 oranı (91/263) ile önemli yer tuttuğu saptandı. Bizim verilerimiz literatür ile uyumlu bulundu. 5 yıllık toplam 10207 doğumdaki preeklamptik gebe olgularımızın belirlediğimiz PMO'su ‰ 248 olarak değerlendirmeye alınmıştır. Travayda ölen 4 olgunun (4/455) TÖO'su ‰ 0.4 idi ve 2 olguda omuz distozisi ölüm nedeni olarak belirlendi. Perinatal mortalite nedenleri içinde doğum asfiksisi, prematürite, nedeni açıklanamayan ölü doğumlar, majör konjenital anomaliler önemli yer tutmaktadır (17,18, 20, 21,22). Neonatal ölümler içinde prematürite %48.4 oranı ile ilk sırayı almakta ve ayrıca erken neonatal ölümlerin %47.8'ini teşkil etmektedir (3). Prematür doğumlarda, term gebeliklere göre PMO, ÖDO ve ENMO çok daha yüksek bulunmuştur (11). Canlı yenidoğanlar için kullanılan doğum ağırlığı ve gebelik haftasına dayanan özel mortalite kartları incelendiğinde, gebelik haftası arttıkça her bir doğum ağırlığı için grup mortalitesinin azaldığı ve her bir gebelik haftasında daha ağır yenidoğanların daha az mortaliteye sahip olduğu bulunmuştur (20), (23). Kliniğimizdeki neonatal ölümlerin % 6l.l7'sinde (115/188) prematürite sorumlu idi. Neonatal ölümlerimizin % 91.49'ı (172/188) erken neonatal ölüm, %8.51'i (16/188) geç neonatal ölüm idi. Geç neonatal ölümlerdeki tespit ve kayıt yetersizliği nedeni ile geç neonatal ölüm sonuçlarımıza güvenemiyoruz. Tablo 5 incelendiğinde 2829 ve 3842 haftalar arasındaki gebeliklerde PMO'ların ‰7.25, ‰7.35 olarak en yüksek bulunmasının istatistiksel bir anlamı yoktu (p>0.05). Çünkü, bu tablo gebelik haftalarındaki total mortaliteleri değil, sadece 455 perinatal ölüm içindeki o haftaya düşen paylan göstermektedir.
PMO ile parite, annenin eğitim durumu ve doğum ağırlığı arasında istatistiksel olarak yakın ilişki vardır (24). Ölü doğumların içinde 10001499 gr. ağırlıkta olanlar %32.3 ile en yüksek oranı teşkil etmektedir (2). Konjenital anomaliler hariç tutular ise, preterm SGA yenidoğanlarda %7 olan PMO oranı preterm AGA yenidoğanlarda %4.6'ya düşmektedir (25). Bizim olgularımızda da ağırlık arttıkça PMO'nun azaldığı saptandı (Tablo 7). 10001499 gr. ağırlık grubu %26.15 oranı (119/455) ile perinatal ölümler içinde ve %20.15 oranı le ölü doğumlar içinde ilk sırada idi. 10001499 gr. ağırlık grubunun toplam PMO ve ENMO'daki payı (sırası ile ‰11.66 ve ‰5.84) diğer ağırlık gruplarına göre yüksek bulundu. Sonuçlarımız literatür ile uyumludur. Son 30 yılda, obstetrik bakım konusunda hızlı iyileşmeler olmuştur. PMO belirgin bir şekilde düşmüştür. Faktörlerden biri sezaryen oranı artışıdır (26). Bazı araştırmacılar sezaryen oranı sabit kalırken PMO'nun düştüğünü göstermişlerdir (27,28). Diğer bir grup araştırmacı düşük sezaryen oranında düşük PMO bildirmektedir (29,30).
Bazı yayınlarda ise sezaryen oranı ev PMO arasında sebepsonuç ilişkisi kurulamadığı bildirilmektedir (31). Ölü doğum olgularının % 82'si vajinal yolla doğurtulmaktadır (2,26). Preterm SGA yenidoğanların sezaryen oranı %82 olarak verilmektedir ve bunların da %40'ı preeklampsiye bağlı acillerdir (25). Sezaryen kararı verirken daha liberal davranışın ölü fötüs olgularını azalttığı belirtilmektedir (26). Ölü doğum olgularımızın %77.95'i (205/263) vajinal yolla doğurtuldu. Neonatal ölüm olgularımızın (özellikle erken neonatal) doğum şekilleri incelendiğinde, neonatal ölümlerin %24.46'sına sezaryen uygulandığı saptandı. Kliniğimizin genelde %1215 olan sezaryen oranının neonatalö lüm saptanan olgularımızda yükseldiği ve %24.46'ya (46/188) çıktığı belirlendi. Perinatal mortalite ile ilgili olarak yaptığımız bu retrospektf taramayı ölü doğum ve neonatal ölümlerden yola çıkarak yaptığımızdan spesifik nedenlerdeki (prematürite, anomali, dismetürite, preeklampsi gibi) sezaryen ve PMO oranlarımızı söyleyemiyoruz. ENMO'nun yaklaşık %92'sini ilk 72 saat içinde olan ölümler teşkil etmektedir (11,22). Kliniğimizde ilk 48 saatteki neonatal ölümlerimiz, erken neonatal dönemde ölen toplam 172 olgunun %64.53'ü (111/ 172) idi. Bu sonuç literatür ile uyumlu bulundu.
Sonuç
Preeklampsi ve prematürite PMO'yu etkileyen en önemli nedenlerdir. PMO'muzun düşürülebilmesi için; yeterli, düzenli bir prenatal takip ile kötü prognozlu hastalıklara aday gebelerin erken dönemlerinde saptanarak etiyopatojenezinde rol oynayan faktörlerin ortadan kaldırılması konusunda çalışmalarımızı yoğunlaştırmamız gerekmektedir.

 

Kaynaklar

1)Schneider J.M., Ryan G.M.: Rcgionalizarion of Perinatal Health Carc. in Sciarra J.J. (Ed.), Obstetrics and Gynecology, revised edition, M.Kesim ve ark., Kliııiğimizdeki Perinatal Mortalite Oranlarının Değerlendirilmesi 93 Connecticut P.E., 1984, 108, 17.
2)Tunccr Z.S., Bükülmez O.: Analysis of 256 Consecutive patients with Intrauterine Fetal Death, Gynecol Obstet Reprod Med, 1, 172174, 1995.
3)Cardidge P.H.T., Stcwart J.H.Effcct of changing thc stillbirth definition on evaluation of perinatal mortality rates. The Lancet, 346, 486488, 1995.
4)Madazlı R. Perinatal mortalite, Perinatoloji dergisi, Kongre özel sayısı, 2, 2324, 1994.
5)Ertekin K. Oral B. Dayıcıoğlu V. Önal B. Altınkaş K. ve ark.: 19731992 yılları arasında Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde maternal mortalite hızı ve sebepleri, Zeynep Kamil Tıp Bülteni, 25, 243250, 1993.
6). Clarke M., Mason E.S., MacVicar J., Clayton D.G.: Evaluating perinatol mortality rates: Effects of referral and case mix. BMJ, 306, 824827, 1993.
7)Wigglesworth J.O Monitoring perinatal mortality: a pathophysiolo gical approach., Lancet, 684686,1980.
8)Settatrcc R.S., VVatkinson M.: Classifying perinatal death: experien ce from a regional survey, Br J Obstct Gynaccol (England), 100, 110121,1993.
9)Sibai B.M. Eclampsia. VI Maternalperinatol outeome in 254 can secutive cases, Am J Obstct Gynecol, 163, 10491052, 1990.
10)Arias F. Hypertcnsion during pregnaney. in Highrisk pregnaney and delivery, first cdition. Thc C.V. Mosby Company., St. Luis, 1984,9194.
11). Kawcswaran C, Bhatia B.D., Bhat B.V., Oumachigui A.: Perinatal mortality: a hospital based study, IndianPediatr., 30, 9971001, 1993.
12). Grio R., Piaccntino R., Giobbe C, Marchino G.L., Mcduri B.: Peri natal mortality and morbidity in prematüre birth, PanminervaMed., 35, 105107, 1993.
13)Erden A.C., Yayla M.: Precklampsi ve Eklampside Maternal Fetal MorbiditeMortalite, Perinatoloji Dergisi, 1, 2430, 1993.
14)Üncr A., Özçörekçi O., İnan A., Aliosmanoğlu A., Özçclik A.A. Preeklampsi ve eklampside maternal ve fctal morbidite ve mortalite, Zeynep Kamil Tıp Bülteni, 25, 177:185, 1993.
15). Osmanağaoğlu T., Ccngizoğlu B., Unsal M., Varol S., Ünal O.: Gebelik ve hipertansiyonda maternal ve perinatal mortalite ve morbidite, Perinatoloji Dergisi, 3, 4446, 1995.
16). Arsan S., Eccvit A., Sönmczışık G., Yiğit Ş., Koç A. ve ark. Classifi cation of Perinatal Death in Turkey: A Hospital Based Study, Gynecol Obstct and Rcprod Mcd 1,117119, 1995.
17)Olseıı S.F. Samuclsen S. Jonscn H.D. A clinicopathological classification of perinatal deaths in tlıe Faroc Islands. Br J Obstet Gynaecol, 102, 389392, 1995.
18). AbuHeija A.T.: Causcs and factors affceting perinatal mortality at Princess Basma Teaching Hospital in Nortlı Jordan, AsiaOccnia j Obstet Gynaccol, 20, 415418, 1994.
19). SaariKcmppaincn A., Karjalainen O., Ylostalo P., Heinoncn O.P. Fetal anomalies in a controllcd onestagc ultrasound sereening trial. A report from the Helsinki Ultrasound Trial, J Pcrinatmed,
22, 279289, 1994.
20) Jalil F. Lindolad B.S., Hanson L.A. Khan S.R. Yaqoob M., et al. Early child hcaltn in Lahorc, Pakistan: IX. Perinatal Events, Açta Paediatr Suppl, 390, 95107, 1993.
21). Maouris P.: Reducing perinatal mortality in Vila Central Hospital, Vanuatu, PNGMcdJ, 37, 178180, 1994.
22). Bismas A., Chew S., Joscph R., Arulkumaran S., Anandakumar C: Tovvards improvcd perinatal careperinatal audit., AnnAcadMcd Singapore, 24, 211217,1995.
23). Copper R.L., Goldenberg R.L., Creasy R.K., Du Bard M.B., Davis R.O., et al.: A multiccnter study of preterm birth wcight and gestational agespecific neonatal mortality. Am J Obstct Gynecol (United States), 168, 7884, 1993.
24)Akpala C.O.: Perinatal mortality in a northern Nigcrian rural com munity, JRSocHealth, 113, 124127,1993.
25)Palo P. Erkkola R.: Risk factors and delivers associatcd with pre term, scvcrly small for estational age fetuses, AmJPcrinatol, 10, 8891, 1993.
26) Ganesh V., Apuzzio J.J., Mimmo R.A., Zcntay Z., Taylor U.et al.: Rates of cesarean scction and perinatal outeome: stillbirtlıs Europcan Journal of Obstetrics and Gynecology and Rcproductivc Biology, 50,2531, 1993.
27) Yudkin P.L., Redman C.W.G.: Cesarean secrion dissccted, 1978 1983., Br J Obstet Gynaecol, 93, 135138, 1986.
28) Pcarson J.W.: Cesarean section and perinatal mortality. A nine year expcricnce in a city/countyhospital, Am J Obstet Gynecol, 148, 155158,1984.
29). Myers S.A., Glcicher N.: Succesful program to lowcr cesarean secti on rates, N Engl J Med, 319,15111513, 1988.
30). O'Driscoll K., Foley M.: Correlaoon of decrease in prenatal morta lity and inecrase in cesarean section rates. Obstet Gynecol, 61, 13, 1983.
31) Shchata AT., Haskim J.J.: Decrease in perinatal mortality and inere asc in cesarean section rates, International Journal of Gynecology and Obstetrics, 48, 261267, 1995.
32) AlMohdzar S.A., Haque E., Abdullah W.A. Changcs of perinatal statistics in a semiurban setup between two time pcriods in Malaysia, AsiaOccania, JObstetGynaecol, 19, 401405,1993.
33) De Walls, Bertrand F., Verlinden M., Beckers R. Perinatal mortalityin Belgium, Biol Neonate, 55,1018, 1989.
Dosya / Açıklama
Tablo 1
Ölü Fetus Olgularında Ölüm Sebeplerinin Yıllara Göre Dağılımı (=263)
Tablo 2
Travayda Ölüm Olgularında Ölüm Sebeplerinin Yıllara Göre Dağılımı (=4)
Tablo 3
Neonatal Ölüm Olgularında Ölüm Sebeplerinin Yıllara Göre Dağılımı (=188)
Tablo 4
Ölü fetus,Travayda Ölüm ve Neonatal Ölüm Olgularımızın Yıllara Göre Dağılımı ve Perinatal Mortalite Oranları
Tablo 5
Ölü Fetus, Travayda Ölüm, Erken ve Geç Neonatal Ölüm Olgularımızın Gebelik Haftalarına Göre Dağılımı ve Perinatal Mortarite Oranları
Tablo 6
Obstetrik Nedenlere Göre Doğumlarının Sınıflandırılması ve Perinatal Mortalite,Erken Neonatal Mortalite Oranları (=455)
Tablo 7
doğum Ağırlığı Dikkati Alınarak Hesaplanan Perinatal Mortalite Oranları (n=455)
Tablo 8
Olgularımızın Doğum Şekillerine Göre Dağılımı (n=455)
Tablo 9
Değişik Ülkelerde Perinatal,Fötal ve Erken Neonatal Mortalite Oranları (%0)