Arşiv
Ara

Bu bölümde sistem içerisindeki makaleler arasında arama yapabilirsiniz.

Dergi Kimliği

Online ISSN
1305-3132

Kuruluş
1993

Editor-in-Chief
​Cihat Şen, ​Nicola Volpe

Editors
Daniel Rolnik, Mar Gil, Murat Yayla, Oluş Api

Gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularında otoantikorlar

Gürkan Uncu, Metin Demirtürk, Adnan Macit, Candaz Cengiz

Künye

Gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularında otoantikorlar . Perinatoloji Dergisi 1996;4(2):121-122

Yazar Bilgileri

Gürkan Uncu,
Metin Demirtürk,
Adnan Macit,
Candaz Cengiz

  1. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Bursa TR
Yayın Geçmişi
Çıkar Çakışması

Çıkar çakışması bulunmadığı belirtilmiştir.

Amaç
Kırkdokuz gebeliğe bağlı hipertansiyon olgusunda (16 hafif preeklampsi, 16 ağır preeklampsi, 12 eklampsi, 5 superempoze preeklampsi) antitiroglobulin, antimikrozomal, antidüzkas, antimitokondriyal, antinüklear, antigastrik paryetal hücre ve antitrombosit antikorlar araştırılmıştır.
Olgular
 Kırkdokuz olgunun 8'inde saptanan antikor pozitifliği (% 16.3) literatürde bildirilen oranlardan daha düşüktür. Gebeliğe bağlı hipertansiyon tipleri arasında da otoantikor pozitifliği açısından fark saptanamamıştır. 
Sonuç
Bu sonuçlarla, gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularında, otoantikorların, prognostik önemleri olmadığını ve buna yönelik tedavi gerekmediği sonucuna varıldı.
Anahtar Kelimeler

Otoantikorlar, Preeklampsi, Eklampsi.

Giriş
Antitiroid, antidüzkas, antimitokondriyal, antigastrik paryetal ve antitrombosit antikorların normal gebeliklerdeki insidansi hakkında farklı sonuçlar bildirilmektedir (1,2). Normal gebeliklerde, tekrarlayan düşüklerde, endometriozisde otoantikor insidansı hakkında çalışmalar olmasına karşılık, gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularındaki sıklığı tam bilinmemektedir. Bu çalışmanın amacı, spesifik otoantikorların, gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularındaki insidansını, prognostik önemlerini araştırmaktır. Çalışmaya, kliniğimizde son 1 yıl içinde tedavi edilen 16 hafif preeklampsi, 16 ağır preeklampsi, 12 eklampsi ve 5 superempoze preeklampsi olmak üzere, 49 gebeliğe bağlı hipertansiyon olgusu dahil edildi. Hastalardan, tanı konulup kliniğe yatırıldıktan sonra, doğum yapmadan önce kan alındı ve antitiroglobulin, antimikrozomal, antidüz kas, antimitokondriyal, antinüklear, antigastrik paryetal hücre ve antitrombosit antikor varlığı araştırıldı. Hastaların hiçbirisinde SLE, skleroderma, myastenia gravis gibi otoimmün bir hastalık yoktu ve hiçbirisi otoantikor oluşumunu indükleyen ilaç kullanmıyordu. Otoantikor varlığı indirekt immünflorasan yöntemi ile araştırıldı. Antitrombosit antikorlar 1/10, diğer otoantikorlar 1/20 dilüsyonda araştırıldı ve pozitif çıkan tüm sonuçlar negatif olana kadar dilue edilerek çalışıldılar.
Olgular

Çalışmaya, kliniğimizde son 1 yıl içinde tedavi edilen 16 hafif preeklampsi, 16 ağır preeklampsi, 12 eklampsi ve 5 superempoze preeklampsi olmak üze-re, 49 gebeliğe bağlı hipertansiyon olgusu dahil edil-di. Hastalardan, tanı konulup kliniğe yatırıldıktan sonra, doğum yapmadan önce kan alındı ve antitirog-lobulin, antimikrozomal, antidüz kas, antimitokondri-yal, antinüklear, antigastrik paryetal hücre ve antit-rombosit antikor varlığı araştırıldı. Hastaların hiçbiri-sinde SLE, skleroderma, myastenia gravis gibi otoim-mün bir hastalık yoktu ve hiçbirisi otoantikor oluşu-munu indükleyen ilaç kullanmıyordu. Otoantikor var-
lığı indirekt immünflorasan yöntemi ile araştırıldı. An-titrombosit antikorlar 1/10, diğer otoantikorlar 1/20 dilüsyonda araştırıldı ve pozitif çıkan tüm sonuçlar negatif olana kadar dilue edilerek çalışıldılar.
Tartışma
Gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularında araştırdığımız otoantikorların, SLE myastenia gravis gibi otoimmün hastalıklarda pozitif oldukları uzun yıllardır bilinmektedir. Normal gebeliklerin humoral bağışıklığa etkileri tam açıklığa kavuşmamıştır. Gebeliğin, otoantikor yapımını arttırdığını iddia eden çalışmalar olduğu gibi, otoantikor oluşumunun baskılandığını iddia eden çalışmalar da vardır (3-6). Otoimmün hastalığın kadınlarda daha fazla görülmesi gebelikte romatoid artrit gibi otoimmün hastalıkların spontan olarak gerilemesi ve otoantikor titrelerindeki değişiklikler, seks hormonlarının veya gebelikteki başka faktörlerin immün sistemi etkilediklerini düşündürmektedir. Polıshuk tarafından yapılan araştırmada, normal gebeliklerde antinüklear antikor yüksek olarak bulunurken (6), Farrom tarafından yapılan başka bir araştırmada düşük bulunmuştur (4). Benzer şekilde, romatoid faktör Meurman tarafından normal gebeliklerde yüksek olarak (7), Vajtrop tarafından ise normal olarak bulunmuştur (8). Bu konuyla ilgili olarak Patton tarafından yapılan son bir çalışmada, 84 gebe ve 52 gebe olmayan kadında otoantikorlar araştırılmış, gebelikte % 46.2, kontrol grubunda % 40.5 olarak saptanmış ve gebeliğin otoantikor yapımını arttırdığını veya baskıladığını söylemenin yanlış olacağı iddia edilmiştir (1). Normal gebeliklerde bu tartışmalar devam etmekle birlikte, endometriozisde, tekrarlayan düşüklerde, nedeni açıklanamayan infertilitede oto-immünitenin önemli rol oynadığı çeşitli araştırmalarla gösterilmiştir (9)
Otoantikorların fetal antijenlerle reaksiyona girerek fetal morbiditeyi artırdığı ve gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularında patogenezde yer aldığı bildirilmektedir. Gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularında otoantikorların varlığı ile ilgili olarak 1982 yılında ilk kez Pietarinen, preeklamptik olgularda antidüz kas antikorları çalışmış ve bu hastalığın etyopatogenezinde antidüz kas antikorlarının olabileceğini iddia etmiştir (10). Bizim çalışma grubumuzda sadece 2 olguda (% 4.08) antidüzkas antikoru pozitif olarak saptanmıştır ve dolayısıyla hastalığın etyopatogenezinde bu antikoru sorumlu tutmak mümkün değildir. Milliez tarafından yapılan bir çalışmada, gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularında otoantikor sıklığı % 16, normal gebelikte % 3 olarak bildirilmiştir (2). Bizim çalışmamızda normal gebelerden oluşan kontrol grubu olmamasına karşın, çalışma grubunda otoantikor sıklığı % 16.32 olarak bulunmuştur. Milliez tarafından yapılan araştırma sonuçlarıyla uyumlu olan sonuçlarımız, Patton tarafından yapılan ve normal gebe-iklerde % 40.5 olarak bulunan araştırma ve uyumsuz görünmektedir.
Literatürde, gebeliğe bağlı hipertansiyon olgularında % 4 oranında bildirilen antitiroid antikorlar bizim çalışmamızda % 0 olarak bulunmuştur.
Saptanan antikorlar gebeliğe bağlı hipertansiyon tipleri arasında değerlendirildiğinde, hafif preeklampsi olgularının % 18.7'sinde, ağır preeklampsi olgularının % 18.7'sinde, eklampsi olgularının % 8.3'ünde superempoze preeklampsi olgularının % 20'sinde pozitiftir ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı.
Sonuç
Olguların yaş ortalaması 28.18±2.82, doğum sayısı ortalaması 1.98+2.49, düşük sayısı ortalaması 0.38±0.73, yenidoğan vücut ağırlığı ortalaması 2383.33±H20.33 gram, 5. dakika apgar skoru ortalaması 6.00+3.77 olarak hesaplanmıştır (Tablo 1). Olgularda saptanan otoantikor tipleri ve sayıları Tablo 2'de gösterilmiştir. Hastaların hiçbirisinde antitiroglobulin ve antimikrozomal antikor pozitifliği saptanmadı. 2 olguda (% 4.08) antidüz kas antikor, 1 olguda (% 2.04) antimitokondriyal antikor, 2 olguda (% 4.08) antinüklear antikor, 2 olguda (% 4.08) antinüklear antikor, 2 olguda (% 4.08) antigastrik paryetal hücre antikor, 2 olguda (% 2.04) antitrombosit antikor pozitifliği olarak saptanmıştır. Saptanan otoantikorlar gebeliğe bağlı hipertansiyon grupları açısından değerlendirildiğinde, hafif preeklampsi grubunda 3 (% 18.7), ağır preeklampsi grubunda 3 (% 18.7) eklampsi grubunda 1 (% 8.3) ve superempoze preeklampsi grubunda 1 (% 20) otoantikor pozitifliği saptanmıştır ve aralarında fark yoktur.

Kaynaklar

1. Patton PE, Coulam CB, Bergstralh E: The prevalence of autoanti bodies in pregnant and nonpregnant women. Am J Obstet Gynecol 157: 1345-50, 1987.
2. Milliez J, I^elong E, Bayani N: The prevalence of autoantibodies du ring third-trimester pregnancy complicated by hypertension or idio- pahic fetal growth retardation. Am J Obstet Gynecol 165: 51-6, 1991.
3. D'Armiento M, Slabe H, Vetrano GX Decrease of thyroid antibodi es during pregnancy. J Endocrinol Invest4: 437-8,1980.
4. Farrom J, Lavastida MT, Grant JA: Antinudear antibodies in the se rum of normal women: a prospective study. J Allergy Clin Immunol 73: 596-9,1984.
5. Meles KA, Halfon V, Dobersen MJ: Autoantibodies in pregnancy. Lancet 1:354-9, 1983. 6. Polishuk WZ, Bayth Y, Izak G: Antinuclear factor and LE cells in pregnant women, Lancet 2: 270-2, 1971.
7. Meurman O, Terbo P, Salmi A: Activation of rheumatoid factor du ring pregnancy. Lancet 2: 685-8, 1978.
8. Vejtrop M: Rheumatoid factor and pregnancy. Lancet 1: 215-7, 1979.
9. Gleicher N, el-Roeiy A: The reproductive automimmune failure syndrome. Am J Obstet Gynecol 159: 223-7, 1988.
10. Pietarinen I, Kevinen S, Ylostalo P: Smooth muscle antibodies in preeclampsia of pregnancy. Gynecol Obstet Invest 13: 142-9,1982.
Dosya / Açıklama
Tablo 1
Olguların Obstetrik Özellikleri
Tablo 2
Olguların Obstetrik Özellikleri