Ara

Bu bölümde sistem içerisindeki makaleler arasında arama yapabilirsiniz.

Dergi Kimliği

Online ISSN (İngilizce)
1305-3124

Basılı ISSN (Türkçe)
1300-5251

Online ISSN (Türkçe)
1305-3132

Kuruluş
1993

Editör
Cihat Şen

Yardımcı Editörler
Murat Yayla, Oluş Api, Resul Arısoy

Gestasyonel diabetin tanısında 50 gram glukoz tarama testi, plazma insülin ve c-peptid değerleri arasındaki ilişki

Mehmet Kebabcı, Serdar Özşener, Kemal Öztekin, Onur Bilgin

Künye

Gestasyonel diabetin tanısında 50 gram glukoz tarama testi, plazma insülin ve c-peptid değerleri arasındaki ilişki. Perinatoloji Dergisi 1996;4(3):167-171

Yazar Bilgileri

Mehmet Kebabcı,
Serdar Özşener,
Kemal Öztekin,
Onur Bilgin

  1. Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Bornova/İzmir TR
Yayın Geçmişi

Yayınlanma Tarihi: 15 Eylül 1996

Çıkar Çakışması

Çıkar çakışması bulunmadığı belirtilmiştir.

Amaç
trimestir 50 gr oral glukoz tarama testi sonuçları, plazma insulin ve c-peptid değerleri, III. trimestirdeki değerler ile karşılaştırılıp bunların aralarındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır.
Yöntem
1.5.94-1.5.95 tarihleri arasında kliniğimize başvuran 64 gebe kadın bu çalışma kapsamına alınmıştır. Gebelere 10-14 ve 25-29 gebelik haftalarında 50 gr glukoz tarama testi uygulanmıştır. Bu testte plazma glukoz düzeyi 140 mg/dl ve üzerinde saptanan gebelere 100 gr oral glukoz tolerans testi (OGTT) yapılmıştır. Ayrıca tüm gebelerde bu gebelik haftalarında açlık insülin ve c-peptid düzeylerine bakılmıştır. Düzeltilmiş vücut kitle endeksi ile standardizasyona gidilmiştir. Sonuçlar variyans analizi yöntemi ile değerlendirilmiştir.
Bulgular

Olgular 50 gr GTT sonuçlarına göre 110 mg/dl ve altında olanlar (I. grup), 110-140 mg/dl arasında olanlar (il. grup), 140 mg/dl ve üzerinde olunlar (III. grup) olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Erken I. trimestirde, I. gruptaki olguların % 91.7'nin test değerleri, erken III. trimestirde de 110 mg/dl'nin altında bulunmuştur. II. gruptaki olguların % 28.6'da erken III. trimestirde test değerleri 140 mg/dl üstünde bulunmuştur. III. gruptaki olguların % 91.6'da III. trimestirde tekrarlanan test değeri de 140 mg/dl üzerinde bulunmuştur. I., II. ve III. grup olguların ortalama insülin ve c-peptid düzeylerinin, kan glukoz düzeyindeki artış ile paralel bir artış gösterdiği ancak normal sınırları aşmadığı saptanmıştır.
Sonuç
Erken I. trimestirde 50 gr GTT değerleri 110 mg/dl altında bulunan tüm gebelerde, testin erken III. trimestirde tekrarına gerek yoktur. Yalnızca risk faktörü taşıyan gebelerde testin tekrarı uygun olacaktır. Risk faktörü taşımayan gebelerde gestasyonel diabet gelişme riski istatistiksel olarak anlamlı derecede azalmıştır (p>0.05). 50 gr GTT değeri 110-140 mg/dl arasında bulunan gebelerde, erken III. trimestirde test tekrarlanmalıdır. 50 gr GTT değeri 140 mg/dl ve üzerinde olan olgularda, testin erken III. trimestirde tekrarlanmasına gerek yoktur. Bu olgulara doğrudan 3 saatlik 100 gr OGTT yapılarak gestasyonel diabet tanısının ekarte edilmesi en doğru yaklaşım olacaktır. Gestasyonel diabetes mellitus olgularının erken tanısında, maternal açlık insülin ve c-peptid düzeylerinin tayininin yeri yoktur. Ancak maternal metabolik kontrolün iyi olup olmadığı konusunda fikir verebilir.
Anahtar Kelimeler

Gestasyonel diabetes mellitus, 50 gr glukoz tarama testi, c-peptid, insülin.

Giriş
İnsüline bağımlı diabetes mellitus (pregestasyonel diabet) ile komplike gebeliklerin ve gebelikte ortaya çıkan diabetes mellitus (gestasyonel diabeO'un izlem ve tedavisinde son 15-20 yıl içinde büyük ilerlemeler sağlanmıştır (1).
1922'de insülinin keşfinden önce maternal mortalite oranı % 45, perinatal mortalite oranı % 60 idi (2). Günümüzde ise gestasyonel diabetin tanısı ve yönetiminde köklü değişiklikler olmuştur. Diabetik gebelerin erken saptanması hem anne, hem de fetus sağlığı açısındançok önemlidir. Bu amaçla çeşitli tarama yöntemleri ve testleri geliştirilmiştir (1,2). Geçmişte 100 gr oral glikoz yükleme testi, yalnızca gestasyonel diabet yönünden risk grubundaki gebelere uygulanmakta ve gestasyonel diabetli olguların % 63'ü saptanabilmekteydi (2,3). Bugün için kabul edilen yaklaşım yalnızca risk faktörü taşıyan gebelere değil, tüm gebelere 50 gr glikoz tarama testinin uygulanması şeklindedir. Glukoz tarama testinin yapılması için önerilen dönem 24-28. gebelik haftaları olmakla birlikte bu konuda tam bir görüş birliği yoktur.
Bu çalışmada, gestasyonel diabetin tanısında gebeliklerinin 10-14 ve 25-29'uncu haftaları arasındaki gebelere 50 gr oral glukoz verilerek kan şekeri düzeyleri, plazma insülin, plazma c-peptid değerleri ile bunların arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır.
Yöntem
EÜTF Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'na I.5.I994 ile 1.5.995 tarihleri arasında başvuran, başka sistemik hastalığı olmayan toplam 64 gebe kadın bu araştırmanın kapsamına alınmıştır.
Gebelere 10-14 ve 25-29. gebelik haftalarında 50 gr glukoz tarama testi uygulanmıştır. Bu testte plazma glukoz düzeyi 140 mg/dl ve üzerinde saptanan gebelere 100 gr oral glukoz tarama testi (OGTT) yapılmış,ayrıca tüm gebelerde, bu gebelik haftalarında açlık c-peptid ve insülin düzeylerine bakılmıştır. 50 gr GTT yapılırken gebelerin aç veya tok olmasına bakılmaksızın, 50 gr glukoz solüsyonu oral olarak verilip, 1 saat sonra venöz kan alınarak glukoz düzeyi saptanmıştır.
Glukoz seviyesi 140 mg/dl ve üzerinde bulunan gebelere ise 100 gr OGTt uygulanmıştır. 3 gün süreyle 200 gr'lık karbonhidratlı diyeti takiben, 12 saatlik açlık döneminden sonra sabah 08.00'de 100 gr glukoz solüsyonu oral olarak verilmiştir. Açlık glukoz değerlerini ve 100 gr oral glukoz verilmesini takiben 1., 2., 3. saatlerdeki glukoz değerlerini saptamak için ön kol venasından 10 ml'lik tüpe kan alınmıştır. Glukoz değerleri EÜTF Biokimya Anabilim Dalı Laboratuvarında Bio-Clinical firmasının glukoz GOD-PAP kiti kullanılarak glukoz oksidaz yöntemiyle bakılmıştır. Kliniğimizde açlık, 1., 2., 3- saat plazma glukoz değerleri için normal üst sınırlar sırasıyla 95, 155, 125 ve 100 mg/dl kabul edilmiş ve 100 gr oral GTT'nde en az iki değerin sınır ya da yüksek bulunması ile gestasyonel diabet tanısı konulmuştur. İnsülin ve c-peptid incelemeleri için ön kol venasından 10 mi tüpe alınan kanın serumu ayrılarak, kantitatif tetkikler için İç Hastalıkları Anabilim Dalı Endokrinoloji Laboratuvarı'na gönderilmiştir.
Vücut Kitle İndeksi (Body Mass index: BMİ) = Ağırlık / Boy2 formülü ne göre hesaplanmış, maternal obezitenin test değerlerine etkisini kontrol etmek ve olabilecek karışıklığı önle mek için düzeltilmiş BMİ ile standar dizasyona gidilmiştir. Çalışmanın istatistiksel değerlendirilmesi Ege Üniversitesi Bilgisayar Araştırma ve Uygula ma Merkezi'nde Variyans analizi yöntemi ile yapılmış
Bulgular

Çalışmaya alınan toplam 64 olgunun yaş ortalaması 29.03±4.6 bulunmuştur. % 69'u nullipar, % 70.31'i multipar ve ortalama gebelik sayısı l±0.79 idi. Olgulara 10-14. haftalar arasında 50 gr glukoz tarama testi uygulanarak, maternal insülin ve c-peptid tetkikleri yapılmıştır. 50 gr GTT sonuçlarına göre 110 mg/dl ve altında olanlar (I. grup), 110-140 mg/dl arasında olanlar (II. grup), 140 mg/dl ve üzerinde olanlar (III. grup) olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. 50 gr GTT sonucu 140 mg/dl ve üzerinde bulunan olgulara 3 saatlik 100 gr OGTT yapılmıştır. Sonuçlar, karbonhidrat intoleransının en yüksek olduğu 25-29. gebelik haftaları arasındaki 50 gr GTT değerleri, insülin ve c-peptid değerleri ile karşılaştırılmıştır.
Olguların 50 gr GTT göre gruplandırılması, gebelik haftalarına göre dağılımı ve 100 gr OGTT göre Gestasyonel Diabetes Mellitus tanısı konulan olgular Tablo l'de gösterilmiştir. Çalışmada, maternal obezitenin sonuçlar üzerine etkisini ekarte etmek için, gebelerin vücut kitle indeksleri (BMİ) hesaplanmıştır. BMİ için normal sınırlar 20-26 arası, obezite sınırı 26'nın üstü kabul edilmiştir. Toplam 46 gebenin BMİ'nin normal sınırlarda olduğu saptanmıştır.
64 olgunun ve düzeltilmiş BMİ'e göre 46 olgunun 50 gr GTT ortalamaları gebelik haftalarına göre karşılaştırılmış (Tablo 2) ve gebelerde ortalama glukoz seviyelerinin gestasyonun ilerleyen dönemlerinde istatistiksel olarak anlamlı artış gösterdiği tespit edilmiştir.
Tüm olgularda 10-14 ve 25-29. gebelik haftalarında açlık maternal insülin ve c-peptid düzeyleri kantitatif olarak ölçülmüş, insülin için normal sınırlar 2-25 mİU/ml, c-peptid için normal sınırlar 1-3 ng/ml kabul edilmiştir. 64 olgunun ve düzeltilmiş BMİ'e göre 46 olgunun ortalama plazma insülin ve c-peptid düzeyleri Tablo 3'de gösterilmiştir.
I., II. ve III. grup olguların ortalama insülin ve c-peptid düzeylerinin, kan glukoz düzeyindeki artış ile paralel bir artış gösterdiği ancak normal sınırları aşmadığı saptanmıştır. Bu üç glukoz grubunun ortalama insülin ve c-peptid düzeyleri arasındaki fark, istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.01). Aynı karşılaştırmalar 25-29. haftalarda da yapılmış ve benzer sonuçlar bulunmuştur (Tablo 4).
Tartışma
Gebelik sırasında başlayan veya gebelik süresince ilk kez tanınan, karbonhidrat metabolizma bozukluğu olarak tanımlanan, gestasyonel diabetes mellitus'un gebelerde görülme insidansı % 2-3'dür (1,4). Anne açısından gebelik diabeti tanısı konulan olgular, gelecekte diabet gelişimi açısından yüksek risk taşımaktadırlar. Bu kadınların % 18'inin 10 yıl, % 60'ının 20 yıl içinde diabetik olduğu gösterilmiştir (57.
Maternal, perinatal mortalite ve morbiditeyi azaltmak için son çalışmalarda ilgi, gebe kadınlarda hafif derecedeki karbonhidrat intoleransını erken saptamaya ve uygun idaresine odaklanmıştır. Her gebeye tanı amacı ile 100 gr glukoz yükleme testi uygulanması hem uygulanabilirliği, hem de gerekliliği açısından olası değildir. Bu amaçla tarama yöntemleri ve testleri geliştirilmiştir.
1 saatlik 50 gr GTT ilk kez 1973 yılında, O'Sullivan ve ark. (6) tarafından gestasyonel diabet için tarama testi olarak kullanılmıştır. 752 kişilik bir olgu grubuna, gestasyonel diabet için altın standart kabul edilen 100 gr oral GTT uygulanmış ve 19 kişiye O'Sullivan kriterlerine göre gestasyonel diabet tanısı konulmuştur. Bu 19 olguya daha sonra 50 gr GTT uygulandığında, 15 tanesinin (% 79) test sonrası kan glukoz düzeyi (Somogyli Nelson tekniğiyle) 130 mg/dl'nin üzerinde bulunmuştur. Testin duyarlılığı % 79 iken spesifikliği % 87 olarak bildirilmiştir. % 87 değeri normal populasyondaki kişilere bu test uygulandığında % 87'sinin kan glukoz düzeyinin 10 mg/dl altında bulunacağını göstermektedir. Diğer bir deyişle normal populasyondaki kişilerin % 13'de test değeri 130 mg/dl üzerinde bulunacağından bu kişilerde daha ileri araştırma yapılması gerekecektir. 1 saatlik 50 gr glukoz testi, gestasyonel diabet için tarama testi olarak yaygın kullanılmaktadır. Tüm gebelere tarama testinin uygulanmasını önerenler yanında, 30 yış üzerinde ya da risk faktörlerine sahip olgulara uygulanmasının daha uygun olacağını öne süren çalışmacılar vardır (7). American College of Obstetricians and jnecologist (ACOG, 1986), 30 yaş ve üzerindeki tüm gebelere, 30 yaş altında ise gestasyonel diabet için risk faktörleri taşıyan gebelere bu testin uygulanmasını önermiştir. American Diabetes Association (ADA, 1986) ise tarama testinin geleneksel olarak tüm gebe kadınlara uygulanmasını önermektedir (2). Couston ve arkadaşları (8) 1989 yılında 6214 gebeye tarama testini uygulamışlar ve bu çalış-ma grubunda gestasyonel diabetes mellitus görülme oranını % 2 olarak saptamışlardır. Çalışma grubundaki 125 gestasyonel diabetli olgunun 70'inin (% 56) 30 yaş ve üstünde, 24'ünün (% 19) ise 30 yaş ve altında olduğunu ve herhangi bir risk faktörü taşımadığını bildirmişlerdir. ACOG'un önerisi ile 30 yaşaltında yalnızca risk faktörleri taşıyan gebeler tarama programına alındığında bu % 19'luk grup gözden kaçırılmış olacaktır. Bu da göstermektedir ki 50 gr GTT'nin ADA'nın önerdiği şekilde tüm gebelere uygulanması, erken tanıda en uygun yaklaşım olacaktır. Çalışmamızda ADA'nın önerileri esas alınarak polikliniğimize başvuran 64 gebenin tümüne, yaşlarına ve gestasyonel diabet açısından risk grubunda olup olmadığına bakılmaksızın 50 gr GTT uyguladık. Olgularımızın yaş ortalaması 29±4.6 idi.Çalışmamızda erken I. trimestirde 140 mg/dl ve üstündeki test sonuçlarının, erken III. trimestirde de 140 mg/dl ve üzerindeki test sonuçlarını önceden saptamadaki doğruluk değerinin % 91.6 olduğunu saptadık. Bu oran 1990 yılında Gerard ve arkadaşlarının (9) 59 hasta üzerinde yaptıkları'çalışmada bildirdikleri % 91 değeri ile uyum içinde bulunmuştur. Bulgularımıza göre, erken ilk trimesterde 50 gr GTT'si pozitif olan olgulara, erken III. trimestirde 50 gr GTT tekrarına gerek olmadığı, bu olgularda gestasyonel diabet tanısı için doğrudan 3 saatlik 100 gr OGTT uygulanmasının en doğru yaklaşım olacağı kanısına vardık. Çalışmamızda 11 olguya 25-29. haftalarda 3 saatlik 100 gr OGTT uyguladığımızda 7 tanesinde gestasyonel diabet tanısı koyduk (Tablo 1). I. grupta 24 olgunun 50 gr GTT sonucunu 110 mg/dl ve altında bulduk. Bu olgulardan sadece 2 (% 8) tanesinde 50 gr GTT sonucu, 25-29. gebelik haftalarında 140 mg/dl ve üzerinde bulundu. Bu da göstermektedir ki erken I. trimestirde test değeri 110 mg/dl ve altında olan olgularda erken III. trimestirde test tekrarına gerek olmamaktadır. Bu iki ol-guda yaptığımız 100 gr OGTT sonucunu negatif bulduk. Gerard ve arkadaşlarının (9) çalışmasında da gösterdiği gibi bu olgularda gebelik süresince diabet gelişme riski belirgin derecede azdır.
Benjamin ve arkadaşları (10), Gerard ve arkadaşları (9) gibi erken I. trimestirde 110-140 mg/dl arasın-da test değerlerine sahip olguların bazılarının erken III. trimestirde pozitif olabileceğini, az oranda da olsa bu hastalarda gestasyonel diabet saptanabileceğini bildirmektedirler. Çalışmamızda da 64 olgunun 28 tanesi 10-14. gebelik haftalarında 110-140 mg/dl arasında test değerlerine sahip bulundu ve bu olguların 8 (%28) tanesinde 25-29. gebelik haftalarında 50 gr GTT pozitif bulundu. 8 olguya 100 gr OGTT uygulandığında 1 tanesinde gestasyonel diabet saptadık. Bundan dolayı erken I trimestirde 50 gr GTT değeri 110-140 mg/dl arasında olan olgularda erken III. trimestirde tarama testi tekrarının doğru olacağı kanaatine vardık.
Watson ve arkadaşlarının (11) 550 gebe üzerinde yaptıkları çalışmada gösterdikleri gibi, çalışmamızda da gebelik haftası arttıkça ortalama glukoz değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptadık (Tablo 2). Bu durum gestasyonel diabet etiyolojisinde rol oynayan insülin rezistansının III. trimestire doğru artışının bir göstergesi olabilir düşüncesindeyiz.
Pankreasın & adacık hücrelerinden portal dolaşıma salgılanan insülinin % 50'si karaciğerden ilk geçişte elimine edildiğinden, ancak %50'si genel dolaşıma katılıp, hedef dokulara taşınmaktadır. Hepatik yolla hızla metabolize edildiğinden, açlık insülin düzeylere oldukça düşük bulunmaktadır (2). Normal veya yüksek glukoz konsantrasyonuyla birlikte saptanan yüksek açlık insülin düzeyleri veya ekzojen glukoz verilimini izleyen yüksek insülin düzeyleri, diabetes mellitus ve etiyolojisinde insülin rezistansı artışının rol oynadığı glukoz intoleransı durumlarının karakteristik özelliğidir. Hiperglisemi varlığında saptanan hipoinsülinemi ise Tip I ve Tip II diabetes mellitus gibi etiyolojisinde insülin eksikliğinin rol oynadığı klinik durumlarda gözlenmektedir (2), C-peptid, proinsülinin insüline dönüşümü sırasında oluşmaktadır. İnsülinin yarılanma ömrü 4 dakika iken, c-peptidin yarılanma ömrü daha uzun olup 30 dakikadır. Bu fark C-peptidin belirgin bir hepatik ve renal metabolizmaya uğramamasından kaynaklanmaktadır. C-peptid ve insülin ölçümleri pankreas K hücrelerinin sekretuar kapasitesinin değerlendirilmesini sağlamaktadır. Ancak c-peptid ölçümleri, insülin ölçümlerinden daha hassas olup çeşitli klinik durumlarda, mevcut insülin sekresyonunu araştırmak için oldukça faydalı olmaktadır. Örneğin ii hücre tömürlü olgular ve bir ölçüde obez olgular dışında serum c-peptid düzeyleri kan insülin seviyesine paraleldir (12,13).
Çalışmamızda 10-14. ve 25-29. gebelik haftalarında açlık maternal kan insülin ve c-peptid düzeylerini karşılaştırdığımızda aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptamadık (p>0.05) (Tablo 3). Gebelik haftaları ilerledikçe gestasyonel diabetli olgularda maternal insülin ve c-peptid düzeylerinde belirgin bir artış gözlemlemedik. Ancak kan şekeri 110 mg/dl altında olan grup, 110-140 mg/dl olan grup ve 140 mg/dl'nin üstünde olan 2 grup arasındaki kan insülin ve c-peptid düzeyleri arasındaki fark istatistiksel olarak her iki gebelik periyodunda anlamlı bulundu (p<0.01) (Tablo 4). bu da kan glukoz düzeyinin artışı ile birlikte insülin ve C-peptid değerinde paralel bir artışı göstermektedir. Gestasyonel diabet etiyolojisinde yer alan hiperinsülinemi durumunu çalışmamızda da gözlemledik. Obezitenin maternal insülin ve c-peptid düzeyleri üzerinde belirgin bir artışa yol açmadığını saptadık. BMI değeri normal olan 46 olgumuzda da yukarıdaki sonuçlara benzer sonuçlarla karşılaştık. Gestasyonel diabetli olgularda maternal insülin ve c-peptid düzeyleri tanı koydurucu özelliğe sahip olmamakla birlikte, kan glukoz düzeyinin yüksekliğine paralel olarak yüksek bulunmaktadır.
Sonuç
1. 50 gr GTT'nin erken I. trimestirde yapılması önceden diabetes mellitus'lu hastaların veya erken başlayan gestasyonel diabetli hastaların en kısa za manda tanınması açısından önemlidir.
2. Erken I. trimestirde yapılan 50 gr GTT değer leri 110 mg/dl altında bulunan tüm gebelerde testin erken III. trimestirde tekrarına gerek yoktur. Yalnızca risk faktörleri taşıyan gebelerde testin tekrarı uygun olacaktır. Risk faktörleri taşımayan gebelerde gestas yonel diabet gelişme riski istatistiksel olarak anlamlı derecede azalmıştır (p<0.05).
3. Erken I. trimestirde 50 gr GTT değeri 110-140 mg/dl arasında bulunan gebelerde erken III. trimes tirde test tekrarlanmalıdır. Olguların % 28.6'da test değerini erken III. trimestirde 140 mg/dl üzerinde bulduk.
4. Erken I. trimestirde 50 gr GTT değeri 140 mg/ di ve üzerinde olan olgularda testin erken III. trimes tirde tekrarı gereksizdir. Bu olgularda 50 gr GTTt tek rarı yapılmadan doğrudan 3 saatlik 100 gr OGTt yapı larak gestasyonel diabet tanısının ekarte edilmesi en doğru yaklaşım olacaktır.
5. Gestasyonel diabetes mellitus olgularının er ken tanısında, maternal açlık insülin ve c-peptid dü zeylerinin tayininin yeri yoktur. Ancak maternal metabolik kontrolün iyi olup olmadığı konusunda bir fi kir verecektir.

 

Kaynaklar

1. Stcvan GG, Richard W: Diabetes and other endocrine disorders du ring pregnancy. Drug Therapy Obstct and Gynecol 5: 127-136, 1985.
2. Oats JN: Diabetes in pregnancy. Bailliere's Clin Obstet Gynecol. 5: 301-309, 1991.
3. Pcrsson B, Lunell NO: Metabolic control in diabetic pregnancy: Am J Obstet Gynecol. 122: 737-745, 1975.
4. Stevan GG: Gestational Diabetes Mellitus. The N Eng J Med. 16:1025-28, 1985.
5. Mctzger BE, Bybce DE, Fricnkel N: Gestational diabetes mellitus, orrelation between the phenotypic and genotypic caractcristics of the mother and abnormal glucose tolerance during the first year postpartum. Diabetes 34:11-17, 1985.
6. O'Sullivan JB, Mahan CM, Charles D, Daudcow RW: Screening cri teria for high-risk gestational diabetic patients: Am J Obstet Gyne col 116:895-900, 1973.
7. Karlson K, Kjellner I: The outcome of diabetic pregnancies in relati-on to the mother's blood sugar level. Am J Obstct Gynecol 112:213-220,1972.
8. Causton DR, Nelson C, Carpenter MW, Carr SR, Rotondo L, Wid- ness JA: Maternal age and screening for gestational diabetes: a po pulation based study. Obstct Gynecol 73: 557-561, 1989.
9. Gerard G, Nahum B, Joyce H: Correlation between first and early third trimestyr glucose screening test results. The American College of Obstetricians and Gynaecologists. 76:709-713, 1990.
10. Benjamin F, Wilson J, Dcutch S, Seltzer VL: The effect of advan cing pregnancy on the glucose tolerance test and on the 50 gr oral glucose load screening test for gestational diabetes. Obstct Gynecol 68:362-365, 1989.
11. Watson WJ: Serial Changes in the 50 gr oral glucose test in preg nancy; implication for screening. Obstct Gynecol 74:40-43, 1989.
12. Horwitz DL, Kuzuya H, Rubenstcin AH: Circulating scrum c- pepud; a brief review of diagnostic implications. The N Eng J Med 295 (4);207-209,1976.
13. Kühl C: Insulin secretion and insulin resistance in pregnancy and gestational diabetes mcllitus implications for diagnosis and manage ment. Diabetes 3:18-24,1991.
Dosya / Açıklama
Tablo 1
1. Olguların 50 gr GTT'e Göre Gruplandırılması, Gebelik Haftalarına Göre Dağılımı ve 100 gr OGTT'e Göre Gestasyonel Diabetes Mellitus (GDM) Tanısı Konulan Olgu Sayısı
Tablo 2
64 Olgunun ve Düzeltilmiş BMİ Göre 46 Olgunun 50 gr GTT Ortalama Gebelik Haftalarına Göre Karşılaştırılması
Tablo 3
Insulin ve c-peptid Düzeylerinin Gebelik Haftalarına Göre Karşılaştırılması Ortalama insülin (mlU/nıl) ve c -peptid Düzeylerinin Gebelik Haftalarına Göre Karşılaştırılması
Tablo 4
Glukoz Gruplarının, İnsülin ve c-peptid Ortalamalarının Gebelik Haftalarına Göre Klyaslanma